روح من دیوانه پرواز...

برای تو ... بودن
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٩:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱٩ آذر ۱۳۸٤
 

 

 و تو

 که اینچنین آرام                                

 از نگاه من عبور می کنی

 شاید ...                                                                              

 به وسعت بال یک پرنده در من حلول کنی

                                                                     آذرباد

...

  *****

   پ ن : بدون شرح 

               ...

 


 
 
بی آسمان ، پرنده خياليست .
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱٠ آذر ۱۳۸٤
 

 

    یک روز دیگر مانده ... قدر یک دنیا

            طلوع کرده ایم و مانده ایم پشت ابر!

 

  رد خون ...  پای شکسته و حسرت نور

  همه را می گذارم لا به لای خاطره ها و دفترم را می بندم .

 

  دوباره شروع می کنم .

 با چشم هایم می نویسم که با چشم هایت بخوانی

 

" بی آسمان ، پرنده خیالیست "

 

                                              می مانم تا بیایی !

 

  می مانم ... تا بيايی .

                                                         آذرباد

  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

     روزها گر رفت گو رو باک نيست     تو بمان ای آنکه چون تو پاک نيست

 


 
 
من از کجا . عشق از کجا
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۱٠:٥٦ ‎ق.ظ روز ٢ آذر ۱۳۸٤
 

 

   پهن دشت خيالی که دورترها نه آغاز داشت و نه پايان

چشمان%20يک%20عبور

'> نه آب بود و نه سراب

   اين روزها ؛ قدر کف دستی ست به ظاهر حقير و به باطن بينهايت

          و آغاز و پايانی به کوتاهيِ يک چشم برهم زدن

 

   موسم حيرت و آشفته حالی ؛

   به روی چشم های خيست بگذاری و هدايت را در جاودانگی خوابهايت بجويی

   که هر آينه پرده از گوشه ای پس می زند و تو می مانی و باور ديده هايت و مانده ی راه و ...

                                فردا  را چه کنم ؟

  

   وقت هجوم نور ...

   دست بر زمين دلت بگذار و برخيز و بخوانش به حرمت حريم مهرَش

  

                        تو از اينجا و عشق از آنجا

 

                                                                          آذرباد

 

 آره ... باور کن !