روح من دیوانه پرواز...

من + م ر گ
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز ۳٠ آبان ۱۳۸٥
 

اون رنگای قشنگ امروز کم رنگ و کم رنگ تر شدن .. تا جایی که شدن سیاه . مطلق . اونقدر قاطع که راه نفست بند بیاد و جونت رو توی دستای خدا ببینی .! تموم شدم . تمـــــــــــــــــــــــوم .

اول ... خودتی که داری میچرخی .. با دستای باز ، ولی بعد ، کم کم ؛ یه اراده ِ بالاتر میچرخوندت .خودت انتخاب کردی !!!! ... و حالا اونقدر سریع میچرخی که اگه نوک بال یه پرنده بخوره به سر انگشتت ، داغون میشی . داغـــــــــــــــون .  ... .

آخ ... چقدر این سردرد میچسبه .

مُردم !

اما دوباره ! پرتم کرد تو زندگی !

داغ شدم مثل خون .

.

امروز ... روز غریبی بود .

خیلی غریب .

خیلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی .

 


 
 
کاملا عاشقانه
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز ٢۸ آبان ۱۳۸٥
 

می نویسم .. ع ش ق

تو را ...   می خوانم

.

.

.

شک ندارم که دچار آن رگ ِ پنهان رنگ ها شده ام .

می بینی ؟؟؟؟؟؟؟؟

و عشق و تنها عشق ... مرا رساند به امکان یک پرنده شدن .


 
 
روح باران
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٧:٥۳ ‎ب.ظ روز ٢٢ آبان ۱۳۸٥
 

چند نقطه ... ؟ 

.

دلم هوای گمشدگی ها را 

                            بر خاک ها می بارد 

دلم هوای تو را 

                  می تابد .

به خوابم می آیی __هرچه بود و نبود _

                                                    توی همین اتاق 

                                  پشت همین میز 

              کنار همین پنجره

                                    _ هرچه هست و نیست _

بین من و فاصله ، دوان دوان ، می نشینی ...

             می گویم : آسمان را به تو بدهند چه میکنی ؟  

چشمهایت را میبندی ...  

                         بوی اشکهایمان ، آرام آرام می خشکد .

_ چیزی در گلو ..: شاید .. حرفی .. بغضی .. اشاره ای .. _

دیدی : از تمام آن نقطه ها ، یکی سهم نام ِ تو شد و یکی سهم من .

چرا که نه ..

دلم ،

     اینچنین که میگذری ،

             یک خیابان ِ خیس ِ بی انتها ،

                                                    شوق می شوید در چشمانم ..

شب بیهوده می آید

تو .. روح بارانی !

.

این هم تمام .

 


 
 
خورشيد
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ روز ٢٠ آبان ۱۳۸٥
 

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست

تو خود حــجاب خودی حافظ از میان برخیز

میشه یه روز داد بزنی بگی امان از این نشونه ها ؟!

.

عبور از یه پل معلق

..

میشنوی ؟

...

اگه به روبرو نگاه کنی و دلت به خدایی خدا محکم

....

نمیدونم .. اما خوبم ... خوبــــــــــــم ... خوبـــــــــــــــــــــــــم .

.....

اگه به روبرم نگاه کنی و دلت به خدایی خدا محکم

......

درست همون موقه ..

 همون موقه که همه بودنت شمارش معکوس شد ... یادته ؟ میشنوی ؟ با تو هستم دل !

.......

اگه به روبرو نگاه کنی و دلت به خدایی خدا محکم ...

........

برای آنچه داری شاکر باش و برای آنچه میخواهی داشته باشی ، مشتاق .. ! ( فرازی از نهج البلاغه )

.........

مشتاق بودن رو برای چشمات بخون .. بزار آروم بگیرن .

..........

عبور

از

یک

پل

معلق

...........

و خدا را داشتن چیز کمی نیست ..

خدا را داشتن ...

خدا را

داشتن .

.............

حالا بگو مطمئنی که شنیدی ؟!؟

..............

دلم میخواست میشد برای همیشه چشمام رو ببندم .. تا ...

تا دیگه هیچ آسمونی نتونه تورو از چشمام بگیره ...

...............

مُدام  صدایی می آید ..

گریزی نیست از بودنش ..

خدای را .

.................

نشانه ها ..

نشانه ها ، سکوت مرا به میهمانی مهتاب برده اند ..

..................

خورشیدم...

بتاب.

تا ماه خاموش نشود.

....................

تنهاترین ِ من .. تنها نذار منو (=)

 

 


 
 
ديالکتيک ِ تنهايی
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۳:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱٥ آبان ۱۳۸٥
 

به بی خیالی هایم امید دارم ...

هراسی نیست ،

پ ن ج ره  را میبینم .

به آسمان نگاه می کنم و از خدا می پرسم ....

من در آسمان چشمهایش پرواز می کنم یا او در آسمان چشمهایم،

 وقتی که چشمهایمان به تو دوخته شده.


 
 
ِ ِ ِ ِ
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٥:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ آبان ۱۳۸٥
 

هی کــــــوه

بی تو

ت م ا م ِ  این دل

به هیچ هم نمی ارزد .. !

.

.

این آهنگ رو هم خیلی دوست دارم . بشنوید ( = )


 
 
تاريک روشن
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱٠ آبان ۱۳۸٥
 

صدایی مدام تورا در خودت می خواند ...

ت ن ه ا ی ی   ب ه   س ک و ت    اش اره   م ی ک ن د

و  س ک و ت   ب ه    ت ن ه ای ی

 و  آی ی ن ه    ب ه   ت و

.

.

چقدر این واژه ها کوچکند و حقیر

تاریک و روشن این روزها را کجا جا دهیم

کجا ؟ که از غم  به رعشه نیفتند  و از شادی هوایی نشوند

این پاییز با برگ های هنوز سبز ِ بی حاصل ؟

.

.

رنگ دلم از سرما پرید ِ

دلم توی دستم ِ

دستم روی چشمات ..

تو ..

 پناهی ، آغوشی ..

   بی دغدغه !

.

.

به قول سهراب :

من با ت ا ب

من با ت ب

خانه ای در طرف دیگر شب ساخته ام .

 


 
 
امروز
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ۸ آبان ۱۳۸٥
 

دیگه غصهی عشقم رو نمیخورم . .

بارون داره غوغا میکنه.

.

.

هرچی بگم که امروز چقدر خوشحال شدم .. کم گفتم  .

این روز و این لحظه ها رو نباید که فراموش کرد .

آقاهه مهربون ِ دوست داشتنی .. به خاطر امروز و این کاری که کردی ... ممنون یه دنیا .  

هیچی بیشتر از دیدنش آرومم نمیکرد و تو بانی خیر و خوبی شدی !   

 

 


 
 
تولدت
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٩:۱۸ ‎ق.ظ روز ٧ آبان ۱۳۸٥
 

عشق زخمهایی میزند که هیچ گاه درمان نمی پذیرد

در لحظه عشق انسان نه تنها در قبال خود .. بلکه در قبال انسانی دیگر نیز مسئول می شود .مستی این لحظه قدرت قضاوت اورا تضعیف میکند . محتوای وجود آدمی وسیعتر از میدان دید محدود هشیاری یک لحظه ست . ولی انسان با هر تصمیمی که می گیرد به تمامی ِ وجود خود جهت می دهد ...

بوسه های مکتوب هیچ گاه به مقصد نمی رسند

. نامه هایی به میلنا / اثر فرانتس کافکا.

...

تاریخ‌ها و اعداد همیشه در خاطر آدم می مانند

تولدت مبارک .


 
 
زندگی
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱ آبان ۱۳۸٥
 

When we all give the power
We all give the best
Every minute of an hour
Don't think about the rest
And you all get the power
You all get the best
When everyone gets everything
And every song everybody sings

And it's life

                                                    Life is life

Life is life  


Life is life when we all feel the power
Life is life come on, stand up and dance
Life is life when the feeling of the people
Life is life is the feeling of the band

*پ ن : موسیقی تازه وبلاگ ؛ خیلی حرف ها  داره که ... باید شنید .

**پ ن : ماه تمامِمان چه زود تمام شد ...

چه دیراست خاموشی ِ بی قراریمان !