روح من دیوانه پرواز...

خـيلی دور ؛ خـيلی نزديک
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٧:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱٦ بهمن ۱۳۸٤
 

 

 اما نــور ، مـعـجـزه ای نزدیــک

             و روشـنی بی دریـغ چشمانت ، پـــنـاه

 

  آغــاز ماجـراست

    سـایه ها را یکی یکی پس می زنیم

 و

   با خدای سفر دست می دهیم

  فروتنانه می خوانمت

آذرباد

 

 

 مث برفایی تو

.

 تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه

.

 مث اون قله مغرور و بلندی ،

.

 که به ابرای سیاهی و به بادای بدی می خندی

.

.

 من بهارم ، تو زمین

.

 من زمینم ، تو درخت

.

 من درختم ، تو بهار

.

 ناز انگشتای بارون تو باغم می کنه

.

 میون جنگلا ، طاقم می کنه

.

.

.

.

.

  پ ن: دو تن برای خوشبخت بودن به هم محتاجند

             و دو یکدیگر برای بودن !