روح من دیوانه پرواز...

حوصله فکر کردن
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۱ خرداد ۱۳۸٥
 

دمی از غروب گ ذ ش ت ه

.

 .

  .

 

ستاره ها که در خیال ما آرام می چرخند ؛

روزها ،

 ماه ها و

  سالهای عمرمان را عیان می کنند.

  .

   .

    .

آئـینه اند و تـعـبـیـر همین معانی آســـان ما :

  .

   .

    .

مرد نگاه می کرد ... " ستاره ها که هیچ گاه راه خود را گم نمی کنند "

  .

   .

    .

مرد نگاه می کرد ... " آسمانی را که سالها برایش شب شده و روز "

  .

   .

    . 

مرد نگاه می کرد ... " آن روشنای خاطر آشوب در افق های دوردست ،

         نگاه ساده فریب کیست که همراه زمین مرا به طلوعی دوباره می خواند "

  .

   .

    .

مرد نگاه می کرد ... " عشقی که مارا بار دیگر به خداوند پیوند می دهد ؛

                                                                              پیوند داده است "

  .

   .

    .

آن جا

            

         خواب هسـت ، اما بلند 

               

                            دیوار هسـت ، اما کوتاه

 

                 فاصـله هم هسـت ،

                                          اما ،

                                               نزدیــــک .

 

* * *

 

پ ن : خدای خوب من ؛

             فرصت ، صبر ، حوصله ، حوصـــــــله فکر کردن ،

             به خود رسیدن  ،  از خود گذشتن ، ما شدن و  جاودانگی  را بر ما ببخشای .