روح من دیوانه پرواز...

 
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ۳:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱٠ فروردین ۱۳۸٤
 

 

 بی تو هرگز را که گفتم ...

                        بازی شروع شد .

  چشمهايم را بستم ...

          پشت پنجره ... چشم گذاشتم و

    تو ... قايم شدی .

  قول دادی جايی نروی که دور باشد ...

  قول دادی ... همين دور و بر باشی ...

 

   شروع به شمردن کردم .

 ۱ ... ۲ ... ۳.... ۱۰ ... ۲۰ ... ۱۰۰ ....

  روزها گذشتند ... اما ... جوابی از تو نشنيدم ...

  پيشانيم هنوز بر پنجره بود ...

  انگار چشمهايم هم می دانستند ... ديگر ... تورا نمی بينند .

  دور شدی ...

  دور .... دور .

  حتی صدايم را هم نمی شنيدی : « کجايی ؟ .. بيا ديگه ...

                                             خســــــته شدم ...

                                            خواهش می کنم ...

                                           باشه .... تو بردی ...

                                         اصلا تو هميشه برنده ای ...

                                          بيا ... تورو خدا ... »

 

  چه بازی قشنگی ...

  روزها سرگرم بودم ...

  مثل بچه ها ...

      در انتظار برد ...

      در انتظار هياهو ...

      در انتظار شادی ...

      در انتظار تــــــــــــــــــو ...

      در انتظار عشـــــــــــــــــــــــــــــــق .

 

                                                       ــ آذرباد ــ