روح من دیوانه پرواز...

حسرت
نویسنده : ــ آذرباد ــ - ساعت ٩:٥٩ ‎ق.ظ روز ٧ مهر ۱۳۸٥
 

نفس مي زند موج
نفس مي زند موج
 ساحل نمي گيردش دست
 پس مي زند موج
 فغاني به فرياد رس مي زند موج
من آن رانده مانده بي شكيبم
 كه راهم به فرياد رس بسته
دست فغانم شكسته
 زمين زير پايم تهي مي كند جاي
 زمان در كنارم عبث مي زند موج
نه در من غزل مي زند بال 
 نه در دل هوس مي زند موج
رها كن رها كن
 كه اين شعله خرد چندان نپايد
يكي برق سوزنده بايد
 كزين تنگنا ره گشايد
 كران تا كران خار و خس م يزند موج
گر ايننغمه اين دانه اشك
 درين خاك روييد و باليد و بشكفت
 پس از مرگ بلبل ببينيد
چه خوش بوي گل در قفس مي زند موج

                                        "فریدون مشیری"

با این همه لعن و نفرین ، آسون میشه این در و دیوار رو سیاه دید

چراغ اتاقم که قرمز ِ

بالای در هم میزنم : عبور پیاده ممنوع .. حتی شما دوست عزیز !

...

..

.

همیشه باید دلیلی برای حسرت داشته باشی ؟